بر خوانندگان و عرفان پژوهان پوشيده نيست كه اين رساله - رسالة القدسية - معروف به اسرار النقطهء عارف كبير قرن هشتم هجرى - حضرت امير سيد على همدانى قدس سره ، الملقب به « على ثانى » عالىترين و ارزشمندترين تصنيفى است كه در موضوع نقطه و اسرار آن تأليف و گرد آورى شده است . در هر كتابى كه خواننده مطالعه مىكند ، نخست بايد مؤلف آن را شناخته و با ديد و فكر و رأى و روش او مجملا - حتى اندك - آشنايى داشته باشد تا از آن راه بتواند هم مطالب را درك كرده و هم با اطمينان و آرامش دل ، آن را - به ويژه اگر كشفى باشد و از دسترس عقول و بحث و نظر دور - بپذيرد . حضرت امير سيد على همدانى براى اهلش همانند خورشيد ، تابان و نمايان است و از تعريف و تعرفه بىنياز و مستغنى ، با اين همه ما از كتب قدما و رشحهء قلم اوليا ، شرح حالى از ايشان تلفيق كرده و آن را در مقدمهء كتاب مشارب الاذواق ايشان كه شرحى موجز و بلند بر قصيدهء خمريّهء ميميهء فارضيّه است استطراد نموديم ، تا آنان كه عارف به عرفان اين ولىّاند گرم‌تر ، و آنان كه شناختى از اين عارف متأله ولى ندارند ، شناسا گرديده و قدم در اين بحر بىكران گذارده و گرم گردند ، لذا همان شرح حال و تعرفه را در اين مقدمه نقل كرده و با معرفى نسخى كه در تصحيح اين رساله از آنها استفاده شده ، مقدمه را پايان مىبخشيم « 1 » .

--> ( 1 ) . در اين مقدمه ، چونان مقدمهء كتاب مشارب الاذواق كه با مقدمه و تصحيح مترجم و مصحح اين رساله كه در سال 1362 توسط انتشارات « مولى » انتشار يافته ، از نقل كرامات و خوارق عادات اين عارف شهير كه از شمار بيرون است - بطور كلى -